Między dzieciństwem, a dorosłością zaczyna się czas, w którym dziecko przestaje być „małym człowiekiem”, a staje się kimś zupełnie nowym – nastolatkiem. Zmienia się jego ciało, myślenie, emocje i potrzeby. W tym wszystkim próbuje odkryć, kim właściwie jest – a to wcale nie jest łatwe.
Pierwsze oznaki dorastania zazwyczaj widać w ciele: dziecko zaczyna rosnąć szybciej, zmienia się jego wygląd, pojawiają się także nowe emocje i napięcia.
Oprócz zmian fizycznych następuje gwałtowny rozwój umysłowy, który wpływa na sposób myślenia i przeżywania emocji. Stąd też jego zachowania mogą odbiegać od dotychczasowych wzorców. To czas, w którym nastroje potrafią zmieniać się z minuty na minutę – radość przeplata się z gniewem, a entuzjazm z wycofaniem. Dla rodzica może to być trudne do zrozumienia.
Duże zmiany widać także w relacjach – coraz większą rolę odgrywają koledzy, a ich zdanie zaczyna być ważniejsze od opinii rodziców. Na pierwszy plan wysuwa się grupa rówieśnicza, pojawia się także eksperymentowanie z rolami. To właśnie wśród znajomych młody człowiek buduje swoją wizję świata i dlatego też te relacje mogą mieć dla niego ogromne znaczenie.
Nastolatek próbuje różnych zachowań, testuje granice i sprawdza, gdzie jest jego miejsce w grupie. Szuka odpowiedzi na pytania: „Kim jestem?”, „Kto mnie akceptuje?”.